کتاب طریق وصال برگرفته از کتاب «المراقبات» تازه‌ترین اثر استاد مرتضی آقاتهرانی ،منتشر شد

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

پیام استادآقاتهرانی در پی زلزله کرمانشاه

خاطره | اقیانوس آرامش

محبت فاطمه زهرا (س) و دعا برای شیعیانش

اعمال ماه مبارک رجب

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

مراسم عزاداری پنج شب آخر ماه صفر با سخنرانی استاد مرتضی آقاتهرانی

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

یادداشت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۷/۱۲ | ۱۶:۳۵
  • کد :۱۱۳۰۳
یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین
روایت استاد مرتضی آقاتهرانی از حال و هوای علما و بزرگان در ایام سوگواری حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام و اهتمام جدی ایشان به خواندن مداوم زیارت عاشورا...

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین


معروف است که از دیرباز این‌گونه بوده است که «زیارت عاشورا» نزد علما و بزرگان بسیار محترم و مجرب بودن و از آن به عظمت و بزرگی یاد می‌کرده‌اند. آن چیزی را که بنده می‌دانم، این است که مرحوم آیت‌الله قاضی أعلی‌الله‌مقامه‌الشریف هر روز، یعنی هر بیست‌وچهار ساعت، یک‌مرتبه زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام می‌خواندند. ایشان این کار را به صورت مداوم انجام می‌دادند. اما در اواخر عمر پشیمان می‌شوند که چرا این کار را یک‌مرتبه روز و یک‌مرتبه شب انجام نداده‌اند.

مرحوم آیت‌الله بهجت هم همین کار را می‌کردند. بارها دیده بودیم هنگام درس اگر کسی سؤالی می‌کرد و یا حرفی می‌زد، ایشان گوش می‌دادند و به سرعت زیارت عاشورا می‌خواندند؛ مگر در زمانی که ایشان صحبت می‌کردند. تسبیح خود را با دقت نگه می‌داشتند تا حساب ذکرها را فراموش نکنند. این شیوه‌ی بزرگان بوده است.

مرحوم آیت‌الله اراکی از قول استادشان، مرحوم آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری نقل می‌کردندکه زمانی که در نجف طاعون و وبا آمده بود، مرحوم سید محمدباقر فشارکی اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف حکم می‌کند که همه زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام تلاوت کنند و مردم نجات پیدا می‌کنند. این قضیه طوری شد که مشخص شده بود که شیعیان بیمار نمی‌شوند و نمی‌میرند و تنها این اهل تسنن هستند که به بیماری وبا مبتلا می‌شوند و جان خود را از دست می‌دهند. سنی‌ها این قضیه را با علمای شیعی مطرح می‌کنند. مرحوم آیت‌الله فشارکی به ایشان می‌فرمایند که شیعیان زیارت عاشورا می‌خوانند، شما هم بخوانید. بعد از این ماجرا آن‌ها هم این کار را انجام می‌دهند و زیارت عاشورا را می‌خوانند و آن‌ها هم نجات پیدا می‌کنند.

مرحوم علامه طباطبایی (قدّس سرّه) جزء دستوراتشان می‌باشد که بنده از مرحوم آیت‌الله حاج شیخ علی پهلوان (ره) هم شنیده‌ام که می‌فرمایند: انسان باید حداقل از اول محرم تا اربعین هر روز زیارت عاشورا بخواند و تقسیم کند که صد لعن و صد دعا را در روز بگوید. مشکلی ندارد که میان لعن و سلام فاصله بیفتد. لعن و سلام باید قوام‌دهنده‌ی کار او و ملات زندگی او شود. زمانی که صد لعن و صد سلام به پایان رسید، آخر شب نمازش را به جا آورد و دوباره هنگام سحر زیارت عاشورا بخواند و این کار را هر روز ادامه دهد.

البته در روز عاشورا تفاوت دارد. در روز عاشورا باید زیر آسمان، با سر و پای برهنه، زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام بخواند و در پایان نمازش را هم بخواند. این زیارت، زیارت منحصر به فردی است. ابتدا حالت تبرّی، سپس حالت تولّی است. یعنی ابراز نفرت و بیزاری نسبت به هر کسی که دشمن اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌باشد؛ و یا نسبت به آن‌ها ظلم و ستم روا داشته است و یا این‌که خود یا دیگران را نسبت به تقابل با آن‌ها آماده کرده است؛ حتی کسی را برای رویارویی با اهل‌بیت علیهم‌السلام دیگری را تحریک کرده است؛ خواه در گذشته، خواه در آینده؛ هیچ تفاوتی وجود ندارد.

زیارت عاشورا از حضرت امام باقر علیه‌السلام است که «علقمة بن محمد حضرمی» تعلیم داده شده است. آن را دیگران نیز از امام محمدباقر علیه‌السلام روایت کرده‌اند و بزرگانی چون شیخ طوسی در کتاب مصباح آن را نقل کرده است. البته این یک حدیث قدسی است؛ یعنی جزء اسراری است که انبیاء گذشته از خداوند متعال دریافت کرده بودند و به انجام آن مبادرت داشته‌اند. حدیث قدسی به حدیثی گفته می‌شود که از جانب خداوند متعال گفته می‌شود و معنا را پیامبر دریافت می‌کند و آن حدیث را به لفظ خودش بیان می‌کند. معنا را از خدا گرفته است و در قالب لفظ خود ریخته است. بر عکس احادیث و روایات معصومین علیهم‌السلام که هم لفظ و هم معنا از جانب همان معصوم است، در حدیث قدسی معنا از بالا دریافت می‌شود و برای بیان از لفظ پیامبر یا امام استفاده می‌شود. پس، در این ایام از این زیارت عظیم غفلت نورزیم.

 
والحمدلله اولاً و آخرا

مرتضی آقاتهرانی

1395/07/12

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :
پاسخ :

از چندی قبل، طرح آشتی ملی توسط کسانی که خود در فتنه 88 دستی داشته و یا دست‌کم از ساکتین آن واقعه بوده‌اند در فضای حقیقی و یا مجازی مطرح و در آن باب سخن گفته و ابراز نظر کرده‌اند که «بیایید با ملت آشتی کنیم!» و اگر کسی حرف آن‌ها را به هر دلیل نقد و یا رد کرده بود و یا اما و اگری بر آن داشت، فوراً به او برچسب دل‌واپس و افراطی و... زدند تا بتوانند حرف خود را بزنند و البته از خویش راضی باشند.

 

اگر به روزهای نه چندان دور گذشته بازگردیم، می‌بینیم همین آقایانِ ناراضی که خود، گاه بر اریکه قدرت تکیه داشته و یا رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر و یا رئیس مجلس بوده‌اند و اکنون اکثریت‌شان در حصر خانگی‌اند، مردم را به خیابان‌کشی می‌خواندند و به جای حسن استفاده از قانون و قانون‌مداری، از شرح صدر و بزرگواری نظام و رهبری به سوءاستفاده روی آورده بودند و کار را خراب کردند و قهر کرده بودند. عجب هوای نفسشان با وسوسه‌های بیگانگان، از بیرون تحریک و حمایت می‌شد، تا در آخر باورشان آمده بود که نظام را تغییر خواهند داد و فرار به جلو را که شیوه آن‌ها است شروع کردند.

 

آری، حرکت‌های قهرآمیزشان بی‌رحمانه بروز کرده بود. به همه توهین می‌کردند، کتک می‌زدند، آتش می‌زدند، مغازه‌ها را مصادره می‌کردند، و حدود نه ماه هر روز و شب امنیت و آرامش شهر را بر هم زده بودند تا این‌که دوران فتنه به ایام حسینی برخورد کرد. این‌ها که عظمت حسین سلام‌الله‌علیه را باور نداشتند، به پرچمی از عزای آقا توهین کردند. درست است که روزی خیمه‌اش را به آتش کشیدند، ولی آن روز این مردم نبودند که به ناگاه غیرتشان به جوش آید و نه دی بر پا کنند. ولی نه دی همه از جای برخاستند.

 

قهرشان با ملت چند ماهی بیشتر نشد و شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های تحریک‌آمیز تهران را به اغتشاش کشیده بود. به‌راستی در این فتنه همه امتحان دادند. اما چند سؤال برایم مانده: آیا این چند نفر ملت‌اند؟! آیا ملت با آن‌ها قهر است یا این‌ها با ملت؟! آیا به‌راستی در کشور دو ملتِ قهر و آشتی داریم؟! چگونه است کسانی که خود خراب کرده و خود قهر کرده‌اند، اینک خود آشتی‌کنان راه می‌اندازند؟!

 

نه عزیز! کشور و ملت ما صاحب دارِد و هرگز دل‌بسته و وابسته به بیگانه نبوده و نیست. این سروصداهای برخاسته از خارج هم چندان مهم نبوده و نیست. در روز ۲۲ بهمن ملت نشان دادند که همه باهم بوده و هستیم. آیا می‌دانید که دو مسلمانی که بیش از سه روز قهر کنند مسلمان نیستند؟ البته آن چند نفر ناراضی هم خود باید سر عقل آمده و خود را بیش از این خراب نکنند و فرافکنی نکنند و خطای خویش را به ملت نسبت ندهند.

پرسش :
پاسخ :
aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir