کتاب طریق وصال برگرفته از کتاب «المراقبات» تازه‌ترین اثر استاد مرتضی آقاتهرانی ،منتشر شد

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

پیام استادآقاتهرانی در پی زلزله کرمانشاه

خاطره | اقیانوس آرامش

محبت فاطمه زهرا (س) و دعا برای شیعیانش

اعمال ماه مبارک رجب

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

مراسم عزاداری پنج شب آخر ماه صفر با سخنرانی استاد مرتضی آقاتهرانی

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

اخبار
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۱۱/۱۴ | ۱۱:۳۶
  • کد :۱۱۳۵۹
ما انقلاب کردیم تا بین خوب و خوب‌تر، خوب‌تر را انتخاب کنیم!
گزیده سخنرانی استاد آقاتهرانی . همایش حوزه انقلابی و بزرگداشت آیت‌الله نجفی همدانی . همدان

ما انقلاب کردیم تا بین خوب و خوب‌تر، خوب‌تر را انتخاب کنیم!

ما انقلاب کردیم تا بین خوب و خوب‌تر، خوب‌تر را انتخاب کنیم!

ما انقلاب کردیم تا بین خوب و خوب‌تر، خوب‌تر را انتخاب کنیم!


حرکت ما در دنیا پسرفت ندارد؛ پس باید فرصت‌ها را غنیمت بشماریم. در مسیر رشد و پیشرفت صبر نداریم، که در غیر این صورت حرف غرب است. باید انقلابی بود؛ طلبه بی‌حال به کار نمی‌آید. رئیس‌جمهوری که این‌طور بی‌حال بگوید «صبر کنید تا بیاورند» به کار مملکت نمی‌آید. کارهای خودمان را باید خودمان انجام دهیم. گاهی ما فقط از کسی یا چیزی تعریف می‌کنیم و با آن محشور می‌شویم. نظامی که ائمه (ع) را دارد، آمریکا به چه کارش می‌آید؟! که بخواهد از آن تعریف هم بکند. خداوندا! ما را با آمریکا محشور نکن!

 

در برهه‌های مختلف از نظام و حتی در مواجهه با فتنه‌ها، مسئولان امتحان خود را پس دادند؛ حتی برخی سکوت کردند یا نامه بی‌سلام و خداحافظی نوشتند؛ که البته اشتباه کردند. در راهی که الهی باشد لازم نیست به مردم دروغ بگویید! اگر نیاز به رأی مردم داشتید و مردم هم رأی ندادند، لازم نیست به منتقدین بد و بیراه بگویید! اگر می‌خواهید رئیس‌جمهور شوید، باید بندگی خدا کنید که اگر روزی باشد می‌رسید؛ زیرا وعده خداست. دیگر لازم نیست دروغ بگویید که 100 روزه اشتغال را درست می‌کنم. باید اراده کرد و به وظیفه عمل کرد. اگر کارها با تقوا انجام گیرد، حتماً موفقیت حاصل خواهد شد.

 

دشمن مسیر فضای مجازی را برای ترویج فساد هموار کرده تا جامعه به‌ویژه جوانان را منحرف کند. با همین راه نیز مسلمانان اسپانیا را زمین زدند و جوانان آن را به انحرافات اخلاقی و جنسی مبتلا کردند. دشمن گام‌به‌گام انسانِ ناآگاه را به گمراهی می‌کشاند؛ حال آن‌که در قرآن تأکید شده است که گام‌های شیطانی را دنبال نکنید.

 

حیا، خود به‌تنهایی از بسیاری از گناهان جلوگیری می‌کند. اما متأسفانه بی‌حیایی برای برخی عادی شده است! چه در زمینه‌های اخلاقی و چه غیر از آن، نظیر مسائل اقتصادی؛ تا جایی که اختلاس‌های 3 هزار و 8 هزار میلیاردی عادی می‌شود. حضرت آیت‌الله بهجت می‌فرمودند: «گاهی ما از کفار نیز بی‌حیاتریم!»، آیا این گناهان روزمره و مبتلا در جامعه در قاموس اینکه امام صادق (ع) فرمودند: «دانستم خدا از من مطلع است، پس حیا کردم» معنا دارد؟ ایشان در جایی دیگر می‌فرمایند: «یکی از رمزهای موفقیت من این بود که دانستم آخر کارم مرگ است، پس خودم را برای آن آماده کردم!»؛ آیا ما نیز برای آخرت خود توشه‌ای ساخته‌ایم؟ باید برای خود، توشه سفر آخرت جمع کنیم.

 

کفار حتی از مرده علمای ما هم می‌ترسیدند. حضرت امام (ره) عالمی بود که مواضع انقلاب را جدی دنبال می‌کرد؛ طلبه‌ها نیز باید تقوا پیشه کنند و متدین و انقلابی باشند. پیامبر گرامی اسلام (ص) همواره در نیمه‌های شب و در نماز با خداوند صحبت می‌کردند و می‌فرمودند: «خدایا لحظه‌ای ما را به خود وامگذار!» حال آن که ما هنگامی که گرفتار می‌شویم، از خداوند دورتر نیز می‌شویم. افرادی انسان‌های خوبی بودند، اما در وادی مقام و پول افتادند. فردی برای حضور در مجلس میلیاردی پول خرج می‌کند؛ برای چه حاصلی؟! مگر در مجلس چه می‌خواهی بکنی؟! قطعاً این مقدار که خرج شده، باید از جایی نیز به دست آید. امور باید قطعاً برای خدا باشد و با اسم کار درست نمی‌شود. برای رسیدن به موفقیت باید مقاوم بود و روی اصول پیش رفت و نباید به هیچ وجه کوتاه آمد.

 

این انقلاب باید به انقلاب مهدی (عج) متصل شود و باید پای آن بایستیم. ما انقلاب کردیم تا بین خوب و خوب‌تر، خوب‌تر را انتخاب کنیم! در غیر این صورت، اگر می‌خواستیم بین بد و بدتر، بد را انتخاب کنیم که لازم نبود این همه شهید بدهیم.‌ حضرت امام (ره) آرمان‌های بزرگی داشت و در راه آن‌ها گام برداشت و به نتیجه رسید. ما نیز باید انقلابی باشیم و پای حرف خود بایستیم. مگر باید همیشه محبوب بود؟! بگذارید عده‌ای نیز از شما خوششان نیاید! مگر این نبود که عده‌ای کارهای ائمه (ع) و امام راحل (ره) را نمی‌پسندیدند؟ انسان‌های انقلابی و باسواد باشید؛ و کارها را با مقام معظم رهبری تطبیق دهید.


منبع : خبرگزاری فارس
  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :
پاسخ :

از چندی قبل، طرح آشتی ملی توسط کسانی که خود در فتنه 88 دستی داشته و یا دست‌کم از ساکتین آن واقعه بوده‌اند در فضای حقیقی و یا مجازی مطرح و در آن باب سخن گفته و ابراز نظر کرده‌اند که «بیایید با ملت آشتی کنیم!» و اگر کسی حرف آن‌ها را به هر دلیل نقد و یا رد کرده بود و یا اما و اگری بر آن داشت، فوراً به او برچسب دل‌واپس و افراطی و... زدند تا بتوانند حرف خود را بزنند و البته از خویش راضی باشند.

 

اگر به روزهای نه چندان دور گذشته بازگردیم، می‌بینیم همین آقایانِ ناراضی که خود، گاه بر اریکه قدرت تکیه داشته و یا رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر و یا رئیس مجلس بوده‌اند و اکنون اکثریت‌شان در حصر خانگی‌اند، مردم را به خیابان‌کشی می‌خواندند و به جای حسن استفاده از قانون و قانون‌مداری، از شرح صدر و بزرگواری نظام و رهبری به سوءاستفاده روی آورده بودند و کار را خراب کردند و قهر کرده بودند. عجب هوای نفسشان با وسوسه‌های بیگانگان، از بیرون تحریک و حمایت می‌شد، تا در آخر باورشان آمده بود که نظام را تغییر خواهند داد و فرار به جلو را که شیوه آن‌ها است شروع کردند.

 

آری، حرکت‌های قهرآمیزشان بی‌رحمانه بروز کرده بود. به همه توهین می‌کردند، کتک می‌زدند، آتش می‌زدند، مغازه‌ها را مصادره می‌کردند، و حدود نه ماه هر روز و شب امنیت و آرامش شهر را بر هم زده بودند تا این‌که دوران فتنه به ایام حسینی برخورد کرد. این‌ها که عظمت حسین سلام‌الله‌علیه را باور نداشتند، به پرچمی از عزای آقا توهین کردند. درست است که روزی خیمه‌اش را به آتش کشیدند، ولی آن روز این مردم نبودند که به ناگاه غیرتشان به جوش آید و نه دی بر پا کنند. ولی نه دی همه از جای برخاستند.

 

قهرشان با ملت چند ماهی بیشتر نشد و شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های تحریک‌آمیز تهران را به اغتشاش کشیده بود. به‌راستی در این فتنه همه امتحان دادند. اما چند سؤال برایم مانده: آیا این چند نفر ملت‌اند؟! آیا ملت با آن‌ها قهر است یا این‌ها با ملت؟! آیا به‌راستی در کشور دو ملتِ قهر و آشتی داریم؟! چگونه است کسانی که خود خراب کرده و خود قهر کرده‌اند، اینک خود آشتی‌کنان راه می‌اندازند؟!

 

نه عزیز! کشور و ملت ما صاحب دارِد و هرگز دل‌بسته و وابسته به بیگانه نبوده و نیست. این سروصداهای برخاسته از خارج هم چندان مهم نبوده و نیست. در روز ۲۲ بهمن ملت نشان دادند که همه باهم بوده و هستیم. آیا می‌دانید که دو مسلمانی که بیش از سه روز قهر کنند مسلمان نیستند؟ البته آن چند نفر ناراضی هم خود باید سر عقل آمده و خود را بیش از این خراب نکنند و فرافکنی نکنند و خطای خویش را به ملت نسبت ندهند.

پرسش :
پاسخ :
aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir