کتاب طریق وصال برگرفته از کتاب «المراقبات» تازه‌ترین اثر استاد مرتضی آقاتهرانی ،منتشر شد

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

پیام تسلیت درپی رحلت آیت الله حائری شیرازی (ره)

خاطره | اقیانوس آرامش

محبت فاطمه زهرا (س) و دعا برای شیعیانش

اعمال ماه مبارک رجب

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

مراسم عزاداری پنج شب آخر ماه صفر با سخنرانی استاد مرتضی آقاتهرانی

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

دریچه معرفت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۳/۰۱/۰۵ | ۱۶:۴۰
  • کد :۱۰۷۵۱
آسيب‌هاي خانوادگي در آخرالزمان1
از ويژگي‌هاي خانواده‌هاي مهدي‌باور، شناخت آسيب‌ها در دوران آخرالزمان و حفاظت حريم خانه و خانواده از آسيب‌ها و آفات آخرالزماني و جايگزيني «فرهنگ انتظار» در برابر «فرهنگ ابتذال» است.

آسيب‌هاي خانوادگي در آخرالزمان1

آسيب‌هاي خانوادگي در آخرالزمان1

آسيب‌هاي خانوادگي در آخرالزمان1


از ويژگي‌هاي خانواده‌هاي مهدي‌باور، شناخت آسيب‌ها و آفات خانوادگي در دوران آخرالزمان و حفاظت و پاک نگه‌داري حريم خانه و خانواده از آسيب‌ها و آفات آخرالزماني و جايگزيني «فرهنگ انتظار» در برابر «فرهنگ ابتذال» است.

 

1. نابساماني عاطفي در روابط خانوادگي

از مهم‌ترين ناهنجاري‌هاي خانوادگي در آخرالزمان ايجاد گسست شديد عاطفي بين اعضاي خانواده و از هم‌گسيختگي خانواده‌هاست. از منظر احاديث اسلامي، در آخرالزمان بنياد خانواده‌ها به شدت سست و آسيب‌پذير خواهد شد و فسادها، فتنه‌ها و آفت‌هاي فراگير اين دوران در متن تمام خانه‌هاي شرق و غرب عالم نفوذخواهد يافت و نه تنها فرزندان که پدران و مادران را نيز فراخواهد گرفت:

در آخرالزمان، خواهي ديد که پدران و مادران از فرزندان خود به شدت ناراضي‌اند و عاق والدين شدن رواج يافته است.[1]

حرمت پدران و مادران سبک شمردهمي‌شود.[2]

فرزند به پدرش تهمت مي‌زند، پدر و مادرش را نفرين مي‌کند و از مرگآن‌ها مسرورمي‌شود.[3]

در آن هنگام، طلاق و جدايي در خانواده‌ها بسيار خواهد شد.[4]

در آن زمان، فتنه‌ها چونان پاره‌هاي شب تاريک شما را فرامي‌گيرد و هيچ خانه‌اي از مسلمانان در شرق و غرب عالم نمي‌ماند، مگر اين‌که فتنه‌ها در آن داخلمي‌شود.[5]

 

2. شهوت‌گرايي و لذت‌محوري

عفت و نجابت زنان و مردان آخرالزماني در تاخت‌ و تاز اسب وحشي شهوت تاراج مي‌گردد و روح پاک ايشان به لجن‌زاري بدبو از بي‌عفتي و هواپرستي تبديل مي‌گردد:

همّ و غم مردم (در آخرالزمان) به سيرکردن شکم و رسيدگي به شهوتشان خلاصهمي‌شود، ديگر اهميت نمي‌دهند که آن‌چه مي خورند حلال است يا حرام؟ و اين‌که آيا راه اطفاي غرايزشان مشروع است يا نامشروع؟![6]

زنان در آن زمان، بي‌حجاب و برهنه و خودنما خواهند شد.[7]

آنان در فتنه‌ها داخل، به شهوت‌‌ها علاقمند و با سرعت به سوي لذت‌ها روي مي‌آورند.[8]

خواهي ديد که زنان با زنان ازدواج مي‌کنند.[9]

درآمد زنان از راه خودفروشي و بزهکاري تأمين مي‌گردد.[10]

آنان حرام‌هاي الهي را حلال مي‌شمارند و بدين‌سان در جهنم وارد و در آن جاودان مي‌گردند.[11]

 

3. بي‌غيرتي خانوادگي

مردان و زنان آخرالزماني، دچار نوعي «قحط غيرت» مي‌شوند تا جايي که در دفاع از کيان عفت و نجابت خانواده‌هاي خود دچار نوعي بي‌حسي و بي‌ميلي مي‌گردند و گاه به عمد، ناموس خويش را در معرض ديد نامحرمان قرار مي‌دهند و حتي به بي‌عفتي‌ها و خودفروشي ايشان رضايت مي‌دهند:

مرد از همسرش انحرافات جنسي را مي‌بيند و اعتراضي نمي‌کند. از آن‌چه از طريق خودفروشي به دست مي‌آورد، مي‌گيرد و مي‌خورد. اگر انحراف سراسر وجودش را فراگيرد، اعتراض نمي‌کند، به آن‌چه انجام مي‌شود و در حقش گفته مي‌شود، گوش نمي‌دهد. پس چنين فردي ديّوث است (که بيگانگان را بر همسر خود وارد مي‌کند).[12]

(آن زمان) هنگامي است که زن از راه نامشروع، پول به دست آورد و مرد از درآمد او بخورد! وضع نامطلوب او را بداند و با او زندگي کند! زن و دخترش را به کرايه بدهد و به خوردني‌ها و نوشيدني‌هاي پست دنيا که از اين راه عايدش مي‌شود، راضي شود![13]

هنگامي که ببيني زن از همسرش مطّلع است که او با همجنس خود رابطه دارد و به روي او نمي‌آورد و مي‌بيني که در بهترين خانه‌ها کساني هستند که زنان را تشويق به فسق و فجور مي‌کنند!![14]

 

پینوشت:

[1]. امام صادق†: «رأيتَ العُقُوقَ قَد ظَهَرَ» کليني، الکافي، ج8، ص41؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص259، باب 25.

[2]. امام صادق†: «وَاستُخِفَّ بِالوالدينِ» همان.

[3]. امام صادق†: «رأيتَ ابنَ‌الرَّجُلِ يَفتَري عَلي أبيهِ و يَدعُو عَلي والِدَيه وَ يَفرَحُ بِمَوتِهِما» مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص259، باب 25.

[4]. پيامبر اکرمˆ: «إذا کثُرَ الطَّلاقُ...» يزدي حائري، علي، إلزام الناصب، ص182؛ صافي گلپايگاني، لطف‌الله، منتخب الأثر، ص433؛ کاظمي، مصطفي، بشارة الإسلام، ص26.

[5]. امام صادق†: «تُظِلُّکم فِتنَةٌ لَقِطَعِ اللَّيلِ المُظلِمِ لا يبقي بَيتٌ مِن بُيوتِ المُسلِمين بَينَ المَشرِقِ وَ المَغرِبِ إِلّا دَخَلَتهُ...» ابن‌طاووس، الملاحم و الفتن، ص38؛ کاظمي، بشارة الإسلام، ص109.

[6]. امام صادق†: «يکونُ هَمُّ النَّاسِ بُطُونَهُم وَ فروجَهُم، فَلا يُبالُونَ بِما أکلُوا وَ لا بِما نَکحُوا» کليني، الکافي، ج8، ص42؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص259، باب 25.

[7]. امام علي†: «نِسوَةٌکاشِفاتٌ عارِياتٌ مُتَبَرِّجاتٌ» شيخ صدوق، من لا يحضره الفقيه، ج3، ص390، ح4374؛ طبرسي، مکارم الاخلاق، ص201.

[8]. امام علي†: «...داخِلاتٌ في الفِتَنِ، مائِلاتٌ إلي الشَهَواتِ، مُسرِعاتٌ إلي الَّلذّاتِ» همان.

[9]. امام صادق†: «رَأيتَ النِّساءَ يَتَزَوَّجنَ النِّساءَ» کليني، الکافي، ج8، ص38؛ حر عاملي، وسائل الشيعه، ج16، ص275، ح21554؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص256، باب 25.

[10]. امام صادق†: «...وَ مَعيشَةَ المَرأةِ مِن فَرجِها» کليني، الکافي، ج8، ص38؛ حر عاملي، وسائل الشيعه، ج16، ص275، باب 41؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص257، باب 25.

[11]. امام علي†: «...مُستَحِلّاتٌ لِلمُحرَّماتِ وَ في جَهَنَّمَ خالِداتٌ» کليني، الکافي، ج8، ص38؛ حر عاملي، وسائل الشيعه، ج16، ص275، ح21554؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص256، باب 25.

[12]. امام علي†: «وَ يَري الرَّجُلُ مِن زَوجَتِهِ القَبيحَ فَلا يَنْهاها و لا يَرُدُّها عَنهُ و يَأخُذُ مَا تَأتِي مِن کدِّ فَرجِها و مِن مُفسِدِ خِدْرِهَا حَتّي لَوْ نُکحَتْ طُولاً وَ عَرضاً لَم يَنهَاهَا وَ لا يَسمَعُ ما وَقَعَ، فَذاک هُوَ الدَّيُّوثُ» کاظمي، مصطفي، بشارة الإسلام، ص77؛ يزدي حائري، علي، إلزام الناصب، ص195.

[13]. امام صادق†: «إذا رأيتَ الرَّجُلَ يَأکلُ مِن کسبِ امْرَأتِهِ مِنَ الفُجُورِ، يَعلَمُ ذلِک وَ يُقيمُ عَلَيه يُکرِي امْرَأتَهُ وَ جارِيَتَهُ وَ يَرْضَي بِالدَّنِيِّ مِنَ الطَّعامِ وَ الشَّرابِ» کليني، الکافي، ج8، ص38؛ حر عاملي، وسائل الشيعه، ج16، ص277؛ مجلسي، بحارالانوار، ج52، ص257، باب 25.

[14]. امام صادق†: «...وَ رَأَيتَ المَرأةَ تُصانِعُ زَوجَها عَلي نِکاح الرِّجال!... وَ [رأيتَ] خَيرَ بيتٍ مَن يُساعِدُ النِّساءَ عَلي فِسْقِهِنَّ» همان.

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :
پاسخ :

از چندی قبل، طرح آشتی ملی توسط کسانی که خود در فتنه 88 دستی داشته و یا دست‌کم از ساکتین آن واقعه بوده‌اند در فضای حقیقی و یا مجازی مطرح و در آن باب سخن گفته و ابراز نظر کرده‌اند که «بیایید با ملت آشتی کنیم!» و اگر کسی حرف آن‌ها را به هر دلیل نقد و یا رد کرده بود و یا اما و اگری بر آن داشت، فوراً به او برچسب دل‌واپس و افراطی و... زدند تا بتوانند حرف خود را بزنند و البته از خویش راضی باشند.

 

اگر به روزهای نه چندان دور گذشته بازگردیم، می‌بینیم همین آقایانِ ناراضی که خود، گاه بر اریکه قدرت تکیه داشته و یا رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر و یا رئیس مجلس بوده‌اند و اکنون اکثریت‌شان در حصر خانگی‌اند، مردم را به خیابان‌کشی می‌خواندند و به جای حسن استفاده از قانون و قانون‌مداری، از شرح صدر و بزرگواری نظام و رهبری به سوءاستفاده روی آورده بودند و کار را خراب کردند و قهر کرده بودند. عجب هوای نفسشان با وسوسه‌های بیگانگان، از بیرون تحریک و حمایت می‌شد، تا در آخر باورشان آمده بود که نظام را تغییر خواهند داد و فرار به جلو را که شیوه آن‌ها است شروع کردند.

 

آری، حرکت‌های قهرآمیزشان بی‌رحمانه بروز کرده بود. به همه توهین می‌کردند، کتک می‌زدند، آتش می‌زدند، مغازه‌ها را مصادره می‌کردند، و حدود نه ماه هر روز و شب امنیت و آرامش شهر را بر هم زده بودند تا این‌که دوران فتنه به ایام حسینی برخورد کرد. این‌ها که عظمت حسین سلام‌الله‌علیه را باور نداشتند، به پرچمی از عزای آقا توهین کردند. درست است که روزی خیمه‌اش را به آتش کشیدند، ولی آن روز این مردم نبودند که به ناگاه غیرتشان به جوش آید و نه دی بر پا کنند. ولی نه دی همه از جای برخاستند.

 

قهرشان با ملت چند ماهی بیشتر نشد و شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های تحریک‌آمیز تهران را به اغتشاش کشیده بود. به‌راستی در این فتنه همه امتحان دادند. اما چند سؤال برایم مانده: آیا این چند نفر ملت‌اند؟! آیا ملت با آن‌ها قهر است یا این‌ها با ملت؟! آیا به‌راستی در کشور دو ملتِ قهر و آشتی داریم؟! چگونه است کسانی که خود خراب کرده و خود قهر کرده‌اند، اینک خود آشتی‌کنان راه می‌اندازند؟!

 

نه عزیز! کشور و ملت ما صاحب دارِد و هرگز دل‌بسته و وابسته به بیگانه نبوده و نیست. این سروصداهای برخاسته از خارج هم چندان مهم نبوده و نیست. در روز ۲۲ بهمن ملت نشان دادند که همه باهم بوده و هستیم. آیا می‌دانید که دو مسلمانی که بیش از سه روز قهر کنند مسلمان نیستند؟ البته آن چند نفر ناراضی هم خود باید سر عقل آمده و خود را بیش از این خراب نکنند و فرافکنی نکنند و خطای خویش را به ملت نسبت ندهند.

پرسش :
پاسخ :
aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir