کتاب «نظم» استاد آقاتهرانی تجدید چاپ شد

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

پیام | بمناسبت روز ارتش جمهوری اسلامی ایران

خاطره | اقیانوس آرامش

محبت فاطمه زهرا (س) و دعا برای شیعیانش

اعمال ماه مبارک رجب

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

قم | قرائت دعای ندبه و سخنرانی

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

دریچه معرفت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۶/۰۶ | ۱۰:۱۲
  • کد :۱۱۲۶۰
مناجات الراغبین
شایسته است که سالک الی الله مداومت بر خواندن مناجات خمس عشر داشته باشد

مناجات الراغبین

مناجات الراغبین

مناجات الراغبین


خواندن دعاهایی مانند مکارم الاخلاق، ابوحمزه ثمالی، و همین مناجات پانزده گانه (خمس عشره )که در مفاتیح الجنان نیز آمده اند، به خود سازی و ترک گناه کمک می رساند؛ و علمای اخلاق نیز به خواندن آنها سفارش کرده اند؛ همان طور که محمدتقی مجلسی –پدر علامه مجلسی- می گوید: «شایسته است که سالک الی الله مداومت بر خواندن مناجات خمس عشر داشته باشد».

«مُناجات الرّاغِبین» پنجم: مناجات مشتاقان‏  

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اِلهى‏ اِنْ کانَ قَلَّ زادى‏ فِى الْمَسیرِ اِلَیْکَ، فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنّى‏ بِالتَّوَکُّلِ‏ علیک

خدایا اگر توشه‏ام براى پیمودن راه بسوى تو اندک است ولى گمانم به توکل و اعتمادم بر تو نیکوست .

 وَاِنْ کانَ جُرْمى‏ قَدْ اَخافَنى‏ مِنْ عُقُوبَتِکَ، و اگر جرم و گناهم مرا از کیفر تو ترسناک کرده

فَاِنَّ رَجآئى‏ قَدْ اَشْعَرَنى‏ بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِکَ، ولى امیدم به من‏نوید ایمنى از انتقامت را مى‏دهد

وَاِنْ کانَ ذَنْبى‏ قَدْ عَرَضَنى‏ لِعِقابِکَو اگر گناهم مرا در سر راه کیفرت قرار داده

فَقَدْ اذَنَنى‏ حُسْنُ ثِقَتى‏ بِثَوابِکَ، ولى‏اعتماد خوبى که به تو دارم مرا به پاداش نیکت آگاه کرده

وَاِنْ اَنا مَتْنِى الْغَفْلَهُ عَنِ الْأِسْتِعْدادِلِلِقآئِکَ،

و اگر غفلت و بى‏خبرى مرا از آمادگى‏ ،براى شرفیابى درگاهت به خواب عمیقى فرو برده

 فَقَدْ نَبَّهَتْنِى الْمَعْرِفَهُ بِکَرَمِکَ وَ الائِکَ، ‏ ولى معرفت و آگاهى از کرم و بخششهایت مرا بیدار کرده

وَاِنْ اَوْحَشَ ما بَیْنىوَبَیْنَکَ فَرْطُ الْعِصْیانِ وَالطُّغْیانِ

و اگر زیاده‏روى‏‏ در نافرمانى و سرکشى میان من و تو را تیره ساخته

فَقَدْ انَسَنى‏ بُشْرَى الْغُفْرانِ وَالرِّضْوانِ،ولى مژده آمرزش و خوشنود شدنت مرا به همدمى و انس با تو کشانده

اَسْئَلُکَ بِسُبُحاتِ وَجْهِکَ، وَبِاَنْوارِ قُدْسِکَ، وَاَبْتَهِلُ اِلَیْکَ بِعَواطِفِ رَحْمَتِکَ، وَلَطآئِفِ بِرِّکَ از تو خواهم به تابشهاى جمالت و به انوار ذات مقدست و زارى کنم به درگاهت

اَنْ تُحَقِّقَ ظَنّى‏ بِما اُؤَمِّلُهُ مِنْ‏ جَزیلِ اِکْرامِکَ، برای جلب عواطف مِهرت و دقائق احسانت که حقیقت بخشى به گمانم در آنچه از تو آرزومندم از بخشش فراوان

وَجَمیلِ اِنْعامِکَ فِى الْقُرْبى‏ مِنْکَ، وَالزُّلْفى‏ لَدَیْکَ،وَالتَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ اِلَیْکَ، و احسان نیکو در مورد تقرب به تو و نزدیکى به حضرتت‏ ، و بهره‏مند شدن از تماشاى جمالت

وَها اَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحاتِ رَوْحِکَ وَعَطْفِکَ و اینک من خود را در معرض نسیم جانبخش لطف و توجهت درآورده‏

وَمُنْتَجِعٌ غَیْثَ جُودِکَ وَلُطْفِکَ، ‏ و خواهان باران جود و احسانت هستم

فآرٌّ مِنْ سَخَطِکَ اِلى‏ رِضاکَ، و از خشمت به سوى خوشنودیت گریخته

هارِبٌ مِنْکَ اِلَیْکَ، و از خودت بدرگاه خودت فرار کرده‏ام‏

راج ٍ اَحْسَنَ ما لَدَیْکَ، و امید بهترین چیزى را که نزد تو است دارم

مُعَوِّلٌ عَلى‏ مَواهِبِکَ، مُفْتَقِرٌ اِلى رِعایَتِکَ،و بر بخششهاى تو اعتماد و توکل کرده‏ام و نیازمند به سرپرستى‏ و نگهدارى توام

اِلهى‏ ما بَدَاْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِکَ فَتَمِّمْهُ، ‏ خدایا بدانچه از فضل خود درباره من دست زدى به پایانش رسان

وَما وَهَبْتَ لى‏ مِنْ کَرَمِکَ فَلا تَسْلُبْهُ و آنچه از کرمت بر من‏، بخشیدى آن را از من مگیر

وَما سَتَرْتَهُ عَلَىَّ بِحِلْمِکَ فَلا تَهْتِکْهُ،و آنچه را به بردبارى خویش بر من پوشانده‏اى آشکارش مکن

وَما عَلِمْتَهُ مِنْ قَبیحِ فِعْلى‏ فَاغْفِرْهُ وکار های زشتى را که من انجام داده‏ام برایم بیامرز ‏  اِلهى‏ اِسْتَشْفَعْتُ بِکَ اِلَیْکَ، وَاسْتَجَرْتُ بِکَ‏ مِنْکَ،خدایا خودت را به درگاهت شفیع آورم و از تو به خودت‏ پناه برم

اَتَیْتُکَ طامِعاً فى‏ اِحْسانِکَ، به درگاهت آمده‏ام در حالى‏که چشم طمع دارم به احسانت راغِباً فِى امْتِنانِکَ، مُسْتَسْقِیاً وابِلَ طَوْلِکَ،مشتاقم به دریافت بخششت تشنه‏ام به باران رحمتت‏

مُسْتَمْطِراً غَمامَ فَضْلِکَ، باران جویم از ابر فضل و احسانت

طالِباً مَرْضاتَکَ، قاصِداً جَنابَکَ،جویاى اسباب خشنودیت هستم و عازم تشرف به آستانت گشته‏ام‏

وارِداً شَریعَهَ رِفْدِکَ، در جویبار عطایت وارد گشته

مُلْتَمِساً سَنِىَّ الْخَیْراتِ مِنْ عِنْدِکَ، و خواهشمند بهترین نیکیهاى تو هستم

وافِداً اِلى حَضْرَهِ جَمالِکَ، ‏ بار نیاز به درگاه‏ حضرت تو فرود آورده

ومُریداً وَجْهَکَ، طارِقاً بابَکَ، ذات تو را خواهانم، می کوبم در رحمتت را

مُسْتَکیناً لِعَظَمَتِکَ وَجَلالِکَ،و خوارم در برابر عظمت‏ و جلالت

فَافْعَلْ بى‏ ما اَنْتَ اَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَهِ وَالرَّحْمَهِ، ‏ پس انجام ده در باره‏ام آنچه را تو شایسته آنى از آمرزش و مهربانى

وَلا تَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ مِنْ الْعَذابِ وَالنِّقْمَهِ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.

و انجام مده درباره‏ام آنچه را من سزاوار آنم از عذاب و انتقام به مهربانیت اى مهربانترین مهربانان‏

 

 

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :
پاسخ :

از چندی قبل، طرح آشتی ملی توسط کسانی که خود در فتنه 88 دستی داشته و یا دست‌کم از ساکتین آن واقعه بوده‌اند در فضای حقیقی و یا مجازی مطرح و در آن باب سخن گفته و ابراز نظر کرده‌اند که «بیایید با ملت آشتی کنیم!» و اگر کسی حرف آن‌ها را به هر دلیل نقد و یا رد کرده بود و یا اما و اگری بر آن داشت، فوراً به او برچسب دل‌واپس و افراطی و... زدند تا بتوانند حرف خود را بزنند و البته از خویش راضی باشند.

 

اگر به روزهای نه چندان دور گذشته بازگردیم، می‌بینیم همین آقایانِ ناراضی که خود، گاه بر اریکه قدرت تکیه داشته و یا رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر و یا رئیس مجلس بوده‌اند و اکنون اکثریت‌شان در حصر خانگی‌اند، مردم را به خیابان‌کشی می‌خواندند و به جای حسن استفاده از قانون و قانون‌مداری، از شرح صدر و بزرگواری نظام و رهبری به سوءاستفاده روی آورده بودند و کار را خراب کردند و قهر کرده بودند. عجب هوای نفسشان با وسوسه‌های بیگانگان، از بیرون تحریک و حمایت می‌شد، تا در آخر باورشان آمده بود که نظام را تغییر خواهند داد و فرار به جلو را که شیوه آن‌ها است شروع کردند.

 

آری، حرکت‌های قهرآمیزشان بی‌رحمانه بروز کرده بود. به همه توهین می‌کردند، کتک می‌زدند، آتش می‌زدند، مغازه‌ها را مصادره می‌کردند، و حدود نه ماه هر روز و شب امنیت و آرامش شهر را بر هم زده بودند تا این‌که دوران فتنه به ایام حسینی برخورد کرد. این‌ها که عظمت حسین سلام‌الله‌علیه را باور نداشتند، به پرچمی از عزای آقا توهین کردند. درست است که روزی خیمه‌اش را به آتش کشیدند، ولی آن روز این مردم نبودند که به ناگاه غیرتشان به جوش آید و نه دی بر پا کنند. ولی نه دی همه از جای برخاستند.

 

قهرشان با ملت چند ماهی بیشتر نشد و شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های تحریک‌آمیز تهران را به اغتشاش کشیده بود. به‌راستی در این فتنه همه امتحان دادند. اما چند سؤال برایم مانده: آیا این چند نفر ملت‌اند؟! آیا ملت با آن‌ها قهر است یا این‌ها با ملت؟! آیا به‌راستی در کشور دو ملتِ قهر و آشتی داریم؟! چگونه است کسانی که خود خراب کرده و خود قهر کرده‌اند، اینک خود آشتی‌کنان راه می‌اندازند؟!

 

نه عزیز! کشور و ملت ما صاحب دارِد و هرگز دل‌بسته و وابسته به بیگانه نبوده و نیست. این سروصداهای برخاسته از خارج هم چندان مهم نبوده و نیست. در روز ۲۲ بهمن ملت نشان دادند که همه باهم بوده و هستیم. آیا می‌دانید که دو مسلمانی که بیش از سه روز قهر کنند مسلمان نیستند؟ البته آن چند نفر ناراضی هم خود باید سر عقل آمده و خود را بیش از این خراب نکنند و فرافکنی نکنند و خطای خویش را به ملت نسبت ندهند.

پرسش :
پاسخ :
aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir