مرگ بر آمریکا گفتن مردم، در شرایطی جایگاه مجاهدت و شهادت را دارد!

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

آقای مصباح گفتند: «برگردید به امام!»

بزرگداشت این روز بر همگان فرض است!

سستی اراده و آمادگی برای شکست!

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

تهران | عزاداری شهادت حضرت معصومه (س)

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

دریچه معرفت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۶/۰۶ | ۱۰:۱۲
  • کد :۱۱۲۶۰
مناجات الراغبین
شایسته است که سالک الی الله مداومت بر خواندن مناجات خمس عشر داشته باشد

مناجات الراغبین

مناجات الراغبین

مناجات الراغبین


خواندن دعاهایی مانند مکارم الاخلاق، ابوحمزه ثمالی، و همین مناجات پانزده گانه (خمس عشره )که در مفاتیح الجنان نیز آمده اند، به خود سازی و ترک گناه کمک می رساند؛ و علمای اخلاق نیز به خواندن آنها سفارش کرده اند؛ همان طور که محمدتقی مجلسی –پدر علامه مجلسی- می گوید: «شایسته است که سالک الی الله مداومت بر خواندن مناجات خمس عشر داشته باشد».

«مُناجات الرّاغِبین» پنجم: مناجات مشتاقان‏  

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اِلهى‏ اِنْ کانَ قَلَّ زادى‏ فِى الْمَسیرِ اِلَیْکَ، فَلَقَدْ حَسُنَ ظَنّى‏ بِالتَّوَکُّلِ‏ علیک

خدایا اگر توشه‏ام براى پیمودن راه بسوى تو اندک است ولى گمانم به توکل و اعتمادم بر تو نیکوست .

 وَاِنْ کانَ جُرْمى‏ قَدْ اَخافَنى‏ مِنْ عُقُوبَتِکَ، و اگر جرم و گناهم مرا از کیفر تو ترسناک کرده

فَاِنَّ رَجآئى‏ قَدْ اَشْعَرَنى‏ بِالْأَمْنِ مِنْ نِقْمَتِکَ، ولى امیدم به من‏نوید ایمنى از انتقامت را مى‏دهد

وَاِنْ کانَ ذَنْبى‏ قَدْ عَرَضَنى‏ لِعِقابِکَو اگر گناهم مرا در سر راه کیفرت قرار داده

فَقَدْ اذَنَنى‏ حُسْنُ ثِقَتى‏ بِثَوابِکَ، ولى‏اعتماد خوبى که به تو دارم مرا به پاداش نیکت آگاه کرده

وَاِنْ اَنا مَتْنِى الْغَفْلَهُ عَنِ الْأِسْتِعْدادِلِلِقآئِکَ،

و اگر غفلت و بى‏خبرى مرا از آمادگى‏ ،براى شرفیابى درگاهت به خواب عمیقى فرو برده

 فَقَدْ نَبَّهَتْنِى الْمَعْرِفَهُ بِکَرَمِکَ وَ الائِکَ، ‏ ولى معرفت و آگاهى از کرم و بخششهایت مرا بیدار کرده

وَاِنْ اَوْحَشَ ما بَیْنىوَبَیْنَکَ فَرْطُ الْعِصْیانِ وَالطُّغْیانِ

و اگر زیاده‏روى‏‏ در نافرمانى و سرکشى میان من و تو را تیره ساخته

فَقَدْ انَسَنى‏ بُشْرَى الْغُفْرانِ وَالرِّضْوانِ،ولى مژده آمرزش و خوشنود شدنت مرا به همدمى و انس با تو کشانده

اَسْئَلُکَ بِسُبُحاتِ وَجْهِکَ، وَبِاَنْوارِ قُدْسِکَ، وَاَبْتَهِلُ اِلَیْکَ بِعَواطِفِ رَحْمَتِکَ، وَلَطآئِفِ بِرِّکَ از تو خواهم به تابشهاى جمالت و به انوار ذات مقدست و زارى کنم به درگاهت

اَنْ تُحَقِّقَ ظَنّى‏ بِما اُؤَمِّلُهُ مِنْ‏ جَزیلِ اِکْرامِکَ، برای جلب عواطف مِهرت و دقائق احسانت که حقیقت بخشى به گمانم در آنچه از تو آرزومندم از بخشش فراوان

وَجَمیلِ اِنْعامِکَ فِى الْقُرْبى‏ مِنْکَ، وَالزُّلْفى‏ لَدَیْکَ،وَالتَّمَتُّعِ بِالنَّظَرِ اِلَیْکَ، و احسان نیکو در مورد تقرب به تو و نزدیکى به حضرتت‏ ، و بهره‏مند شدن از تماشاى جمالت

وَها اَنَا مُتَعَرِّضٌ لِنَفَحاتِ رَوْحِکَ وَعَطْفِکَ و اینک من خود را در معرض نسیم جانبخش لطف و توجهت درآورده‏

وَمُنْتَجِعٌ غَیْثَ جُودِکَ وَلُطْفِکَ، ‏ و خواهان باران جود و احسانت هستم

فآرٌّ مِنْ سَخَطِکَ اِلى‏ رِضاکَ، و از خشمت به سوى خوشنودیت گریخته

هارِبٌ مِنْکَ اِلَیْکَ، و از خودت بدرگاه خودت فرار کرده‏ام‏

راج ٍ اَحْسَنَ ما لَدَیْکَ، و امید بهترین چیزى را که نزد تو است دارم

مُعَوِّلٌ عَلى‏ مَواهِبِکَ، مُفْتَقِرٌ اِلى رِعایَتِکَ،و بر بخششهاى تو اعتماد و توکل کرده‏ام و نیازمند به سرپرستى‏ و نگهدارى توام

اِلهى‏ ما بَدَاْتَ بِهِ مِنْ فَضْلِکَ فَتَمِّمْهُ، ‏ خدایا بدانچه از فضل خود درباره من دست زدى به پایانش رسان

وَما وَهَبْتَ لى‏ مِنْ کَرَمِکَ فَلا تَسْلُبْهُ و آنچه از کرمت بر من‏، بخشیدى آن را از من مگیر

وَما سَتَرْتَهُ عَلَىَّ بِحِلْمِکَ فَلا تَهْتِکْهُ،و آنچه را به بردبارى خویش بر من پوشانده‏اى آشکارش مکن

وَما عَلِمْتَهُ مِنْ قَبیحِ فِعْلى‏ فَاغْفِرْهُ وکار های زشتى را که من انجام داده‏ام برایم بیامرز ‏  اِلهى‏ اِسْتَشْفَعْتُ بِکَ اِلَیْکَ، وَاسْتَجَرْتُ بِکَ‏ مِنْکَ،خدایا خودت را به درگاهت شفیع آورم و از تو به خودت‏ پناه برم

اَتَیْتُکَ طامِعاً فى‏ اِحْسانِکَ، به درگاهت آمده‏ام در حالى‏که چشم طمع دارم به احسانت راغِباً فِى امْتِنانِکَ، مُسْتَسْقِیاً وابِلَ طَوْلِکَ،مشتاقم به دریافت بخششت تشنه‏ام به باران رحمتت‏

مُسْتَمْطِراً غَمامَ فَضْلِکَ، باران جویم از ابر فضل و احسانت

طالِباً مَرْضاتَکَ، قاصِداً جَنابَکَ،جویاى اسباب خشنودیت هستم و عازم تشرف به آستانت گشته‏ام‏

وارِداً شَریعَهَ رِفْدِکَ، در جویبار عطایت وارد گشته

مُلْتَمِساً سَنِىَّ الْخَیْراتِ مِنْ عِنْدِکَ، و خواهشمند بهترین نیکیهاى تو هستم

وافِداً اِلى حَضْرَهِ جَمالِکَ، ‏ بار نیاز به درگاه‏ حضرت تو فرود آورده

ومُریداً وَجْهَکَ، طارِقاً بابَکَ، ذات تو را خواهانم، می کوبم در رحمتت را

مُسْتَکیناً لِعَظَمَتِکَ وَجَلالِکَ،و خوارم در برابر عظمت‏ و جلالت

فَافْعَلْ بى‏ ما اَنْتَ اَهْلُهُ مِنَ الْمَغْفِرَهِ وَالرَّحْمَهِ، ‏ پس انجام ده در باره‏ام آنچه را تو شایسته آنى از آمرزش و مهربانى

وَلا تَفْعَلْ بى ما اَنَا اَهْلُهُ مِنْ الْعَذابِ وَالنِّقْمَهِ، بِرَحْمَتِکَ یا اَرْحَمَ الرَّاحِمینَ.

و انجام مده درباره‏ام آنچه را من سزاوار آنم از عذاب و انتقام به مهربانیت اى مهربانترین مهربانان‏

 

 

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :

در بخشی از نامه‌ی امام زمان (عج) به شیخ مفید (ره) آمده است: «وَ لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیمْنُ بِلِقَائِنَا...» منظور از «الْعَهْد» چه می‌باشد؟ که حضرت صاحب‌الزمان (عج) شیعیان را به اجتماع قلبی در وفای به این عهد که بر دوش آن‌هاست، فرامی‌خوانند؟

پاسخ :

اگر دقت کنید عبارت «العهد» است؛ یعنی قبل از واژه عهد، «ال» آمده است. ما سه‌گونه «ال» عهد داریم که اینجا عهد ذهنی است. همه بچه‌شیعه‌ها و حتی غیرشیعه و یا حتی کفار می‌دانند که ما با امام خود عهد اطاعت، امتثال امر و پیروی بی‌چون و چرا داریم. اگر همه ما بر این پیمان پایدار بمانیم، بی‌شک از خجسته دیدار امام محروم نخواهیم شد. چنان که حضرت در همین توقیع شریف این وعده را داده‌اند. این عهد در دعای عهد هر روزمان با امام نیز هست و به صراحت، امام باقرالعلوم علیه‌السلام به جابر جعفی فرموده‌اند: «من کان لله مطیعا فهو لنا ولی، و من کان لله عاصیا فهو لنا عدو» او که مطیع خداست، او ولی ماست و او که معصیت خداوند می‌کند، او دشمن ماست. خلاصه، دل به اطاعت باید داد.

aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir