مرگ بر آمریکا گفتن مردم، در شرایطی جایگاه مجاهدت و شهادت را دارد!

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

آقای مصباح گفتند: «برگردید به امام!»

بزرگداشت این روز بر همگان فرض است!

سستی اراده و آمادگی برای شکست!

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

تهران | عزاداری شهادت حضرت معصومه (س)

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

یادداشت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۷/۱۲ | ۱۶:۳۵
  • کد :۱۱۳۰۳
یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین
روایت استاد مرتضی آقاتهرانی از حال و هوای علما و بزرگان در ایام سوگواری حضرت سیدالشهدا علیه‌السلام و اهتمام جدی ایشان به خواندن مداوم زیارت عاشورا...

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین


معروف است که از دیرباز این‌گونه بوده است که «زیارت عاشورا» نزد علما و بزرگان بسیار محترم و مجرب بودن و از آن به عظمت و بزرگی یاد می‌کرده‌اند. آن چیزی را که بنده می‌دانم، این است که مرحوم آیت‌الله قاضی أعلی‌الله‌مقامه‌الشریف هر روز، یعنی هر بیست‌وچهار ساعت، یک‌مرتبه زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام می‌خواندند. ایشان این کار را به صورت مداوم انجام می‌دادند. اما در اواخر عمر پشیمان می‌شوند که چرا این کار را یک‌مرتبه روز و یک‌مرتبه شب انجام نداده‌اند.

مرحوم آیت‌الله بهجت هم همین کار را می‌کردند. بارها دیده بودیم هنگام درس اگر کسی سؤالی می‌کرد و یا حرفی می‌زد، ایشان گوش می‌دادند و به سرعت زیارت عاشورا می‌خواندند؛ مگر در زمانی که ایشان صحبت می‌کردند. تسبیح خود را با دقت نگه می‌داشتند تا حساب ذکرها را فراموش نکنند. این شیوه‌ی بزرگان بوده است.

مرحوم آیت‌الله اراکی از قول استادشان، مرحوم آیت‌الله شیخ عبدالکریم حائری نقل می‌کردندکه زمانی که در نجف طاعون و وبا آمده بود، مرحوم سید محمدباقر فشارکی اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف حکم می‌کند که همه زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام تلاوت کنند و مردم نجات پیدا می‌کنند. این قضیه طوری شد که مشخص شده بود که شیعیان بیمار نمی‌شوند و نمی‌میرند و تنها این اهل تسنن هستند که به بیماری وبا مبتلا می‌شوند و جان خود را از دست می‌دهند. سنی‌ها این قضیه را با علمای شیعی مطرح می‌کنند. مرحوم آیت‌الله فشارکی به ایشان می‌فرمایند که شیعیان زیارت عاشورا می‌خوانند، شما هم بخوانید. بعد از این ماجرا آن‌ها هم این کار را انجام می‌دهند و زیارت عاشورا را می‌خوانند و آن‌ها هم نجات پیدا می‌کنند.

مرحوم علامه طباطبایی (قدّس سرّه) جزء دستوراتشان می‌باشد که بنده از مرحوم آیت‌الله حاج شیخ علی پهلوان (ره) هم شنیده‌ام که می‌فرمایند: انسان باید حداقل از اول محرم تا اربعین هر روز زیارت عاشورا بخواند و تقسیم کند که صد لعن و صد دعا را در روز بگوید. مشکلی ندارد که میان لعن و سلام فاصله بیفتد. لعن و سلام باید قوام‌دهنده‌ی کار او و ملات زندگی او شود. زمانی که صد لعن و صد سلام به پایان رسید، آخر شب نمازش را به جا آورد و دوباره هنگام سحر زیارت عاشورا بخواند و این کار را هر روز ادامه دهد.

البته در روز عاشورا تفاوت دارد. در روز عاشورا باید زیر آسمان، با سر و پای برهنه، زیارت عاشورا را به همراه صد لعن و صد سلام بخواند و در پایان نمازش را هم بخواند. این زیارت، زیارت منحصر به فردی است. ابتدا حالت تبرّی، سپس حالت تولّی است. یعنی ابراز نفرت و بیزاری نسبت به هر کسی که دشمن اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌باشد؛ و یا نسبت به آن‌ها ظلم و ستم روا داشته است و یا این‌که خود یا دیگران را نسبت به تقابل با آن‌ها آماده کرده است؛ حتی کسی را برای رویارویی با اهل‌بیت علیهم‌السلام دیگری را تحریک کرده است؛ خواه در گذشته، خواه در آینده؛ هیچ تفاوتی وجود ندارد.

زیارت عاشورا از حضرت امام باقر علیه‌السلام است که «علقمة بن محمد حضرمی» تعلیم داده شده است. آن را دیگران نیز از امام محمدباقر علیه‌السلام روایت کرده‌اند و بزرگانی چون شیخ طوسی در کتاب مصباح آن را نقل کرده است. البته این یک حدیث قدسی است؛ یعنی جزء اسراری است که انبیاء گذشته از خداوند متعال دریافت کرده بودند و به انجام آن مبادرت داشته‌اند. حدیث قدسی به حدیثی گفته می‌شود که از جانب خداوند متعال گفته می‌شود و معنا را پیامبر دریافت می‌کند و آن حدیث را به لفظ خودش بیان می‌کند. معنا را از خدا گرفته است و در قالب لفظ خود ریخته است. بر عکس احادیث و روایات معصومین علیهم‌السلام که هم لفظ و هم معنا از جانب همان معصوم است، در حدیث قدسی معنا از بالا دریافت می‌شود و برای بیان از لفظ پیامبر یا امام استفاده می‌شود. پس، در این ایام از این زیارت عظیم غفلت نورزیم.

 
والحمدلله اولاً و آخرا

مرتضی آقاتهرانی

1395/07/12

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :

در بخشی از نامه‌ی امام زمان (عج) به شیخ مفید (ره) آمده است: «وَ لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیمْنُ بِلِقَائِنَا...» منظور از «الْعَهْد» چه می‌باشد؟ که حضرت صاحب‌الزمان (عج) شیعیان را به اجتماع قلبی در وفای به این عهد که بر دوش آن‌هاست، فرامی‌خوانند؟

پاسخ :

اگر دقت کنید عبارت «العهد» است؛ یعنی قبل از واژه عهد، «ال» آمده است. ما سه‌گونه «ال» عهد داریم که اینجا عهد ذهنی است. همه بچه‌شیعه‌ها و حتی غیرشیعه و یا حتی کفار می‌دانند که ما با امام خود عهد اطاعت، امتثال امر و پیروی بی‌چون و چرا داریم. اگر همه ما بر این پیمان پایدار بمانیم، بی‌شک از خجسته دیدار امام محروم نخواهیم شد. چنان که حضرت در همین توقیع شریف این وعده را داده‌اند. این عهد در دعای عهد هر روزمان با امام نیز هست و به صراحت، امام باقرالعلوم علیه‌السلام به جابر جعفی فرموده‌اند: «من کان لله مطیعا فهو لنا ولی، و من کان لله عاصیا فهو لنا عدو» او که مطیع خداست، او ولی ماست و او که معصیت خداوند می‌کند، او دشمن ماست. خلاصه، دل به اطاعت باید داد.

aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir