کتاب «نظم» استاد آقاتهرانی تجدید چاپ شد

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

پیام | در پی رحلت آیت‌الله حاج شیخ حسن آقا پهلوانی

خاطره | اقیانوس آرامش

محبت فاطمه زهرا (س) و دعا برای شیعیانش

اعمال ماه مبارک رجب

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

گفتگوی رادیویی زنده استاد آقاتهرانی

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

دریچه معرفت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۵/۲۰ | ۱۷:۲۰
  • کد :۱۱۲۳۹
چه طور توجیه کردن مانع  کارهای بد میشود ؟
توصیه عرفانی شیخ انصاری (ره ) در جواب نامه درخواست راهنمایی آقای میلانی (ره ) بیت زیر بود

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟


توصیه عرفانی شیخ انصاری (ره ) در جواب نامه درخواست راهنمایی آقای میلانی (ره ) بیت زیر بود :

مصلحت ديد من آن¬است كه ياران همه كار                             بگذارند و خم طرَه ياري گيرند!

يعني همه كارها را بگذارند زمين، خوب آقا ما با اين همه گرفتاري، چطور سرطره يار گيریم؟ اي عزيز محترم مگه ما غذا نمي‌خوريم؟ دیگران هم مي‌خورند. اصل اينِ كه آدم اينا را رو به قبله خاك كنه، توجيه كنه، ببين ممكنه آدم رو به قبله وايسه، كسب و كار، میز و دخلش رو به قبله باشد، ولی نفهمه، و غافل باشد. این ثواب نمي‌بره. اما اگر متوجه بشه، ميگه من مي‌خواهم رو به قبله وايسم، اين همش ثواب مي‌شه، توجيه كردن كار يعني همين، كارامون را توجيه كنيم، مي‌توانيم خوردن‌مون را توجيه كنيم، ميشه عبادت، حرف زدنمون را توجيه کنیم میشه عبادت .

پس معناش اين نيست كه گرفتاري‌ها را رها کنیم بلکه باید گرفتاري‌ها را هم توجيه كرد چه عيب داره، اگر انسان بنا باشد فكر كند بناش اين باشد كه توجيه كنه، كارهايي را توجيه مي‌كنه كه شرعيت داشته باشد. نه كارائي كه اون مسائل را نداره . و توجيه كردن جلوي كارهاي زشت را مي-گيره. خواه ناخواه وقتي بنا شد من همه كارها را بدهم به ترازوالهی و بگم خدا اين مال تو! هر كاري رو كه نمي‌تونم بگم اين از تو ، جلوی كارهای بدم گرفته مي‌شه.

مصلحت ديد من آن¬است كه یاران همه كار                             بگذارند و خَم طُرِّه یاری گیرند!

آقای انصاری (ره ) نمي‌خواد بگه كه ای  آقاي ميلاني نخور، نخواب، زن نداشته باش، درس نده! فتوا نده! و... چطور ميشه من همه كارها را بذارم زمين فقط نماز بخونم از كجا كه نماز خراب نباشه؟ بحث اينه كه همه اين¬ها را توجيه به طرف او کنه.  همه کارهات رنگ وبوی خداوندی داشته باشه ، با نیت باشه ، با توجه باشه .واقعا غوغا كرده این شعر که از حافظه.

مصلحت ديد من آن است که یاران همه کار                     بگذارند و خَم طره یاری گیرند!

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :
پاسخ :

از چندی قبل، طرح آشتی ملی توسط کسانی که خود در فتنه 88 دستی داشته و یا دست‌کم از ساکتین آن واقعه بوده‌اند در فضای حقیقی و یا مجازی مطرح و در آن باب سخن گفته و ابراز نظر کرده‌اند که «بیایید با ملت آشتی کنیم!» و اگر کسی حرف آن‌ها را به هر دلیل نقد و یا رد کرده بود و یا اما و اگری بر آن داشت، فوراً به او برچسب دل‌واپس و افراطی و... زدند تا بتوانند حرف خود را بزنند و البته از خویش راضی باشند.

 

اگر به روزهای نه چندان دور گذشته بازگردیم، می‌بینیم همین آقایانِ ناراضی که خود، گاه بر اریکه قدرت تکیه داشته و یا رئیس‌جمهور و یا نخست‌وزیر و یا رئیس مجلس بوده‌اند و اکنون اکثریت‌شان در حصر خانگی‌اند، مردم را به خیابان‌کشی می‌خواندند و به جای حسن استفاده از قانون و قانون‌مداری، از شرح صدر و بزرگواری نظام و رهبری به سوءاستفاده روی آورده بودند و کار را خراب کردند و قهر کرده بودند. عجب هوای نفسشان با وسوسه‌های بیگانگان، از بیرون تحریک و حمایت می‌شد، تا در آخر باورشان آمده بود که نظام را تغییر خواهند داد و فرار به جلو را که شیوه آن‌ها است شروع کردند.

 

آری، حرکت‌های قهرآمیزشان بی‌رحمانه بروز کرده بود. به همه توهین می‌کردند، کتک می‌زدند، آتش می‌زدند، مغازه‌ها را مصادره می‌کردند، و حدود نه ماه هر روز و شب امنیت و آرامش شهر را بر هم زده بودند تا این‌که دوران فتنه به ایام حسینی برخورد کرد. این‌ها که عظمت حسین سلام‌الله‌علیه را باور نداشتند، به پرچمی از عزای آقا توهین کردند. درست است که روزی خیمه‌اش را به آتش کشیدند، ولی آن روز این مردم نبودند که به ناگاه غیرتشان به جوش آید و نه دی بر پا کنند. ولی نه دی همه از جای برخاستند.

 

قهرشان با ملت چند ماهی بیشتر نشد و شب‌نامه‌ها و بیانیه‌های تحریک‌آمیز تهران را به اغتشاش کشیده بود. به‌راستی در این فتنه همه امتحان دادند. اما چند سؤال برایم مانده: آیا این چند نفر ملت‌اند؟! آیا ملت با آن‌ها قهر است یا این‌ها با ملت؟! آیا به‌راستی در کشور دو ملتِ قهر و آشتی داریم؟! چگونه است کسانی که خود خراب کرده و خود قهر کرده‌اند، اینک خود آشتی‌کنان راه می‌اندازند؟!

 

نه عزیز! کشور و ملت ما صاحب دارِد و هرگز دل‌بسته و وابسته به بیگانه نبوده و نیست. این سروصداهای برخاسته از خارج هم چندان مهم نبوده و نیست. در روز ۲۲ بهمن ملت نشان دادند که همه باهم بوده و هستیم. آیا می‌دانید که دو مسلمانی که بیش از سه روز قهر کنند مسلمان نیستند؟ البته آن چند نفر ناراضی هم خود باید سر عقل آمده و خود را بیش از این خراب نکنند و فرافکنی نکنند و خطای خویش را به ملت نسبت ندهند.

پرسش :
پاسخ :
aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir