مرگ بر آمریکا گفتن مردم، در شرایطی جایگاه مجاهدت و شهادت را دارد!

من سمع رجلا ینادی یاللمسلمین فلم یجبه فلیس بمسلم

مجلس ششم دوباره‌ای نمی‌خواهیم

آقاتهرانی عضو ناظر مجلس در شورای فرهنگ عمومی شد

یادداشت | اهتمام به زیارت عاشورا؛ سیره علما و بزرگان دین

آقای مصباح گفتند: «برگردید به امام!»

بزرگداشت این روز بر همگان فرض است!

صبر بر بلا و مصیبت و شکر قلبی

غریب دنیا

حوزه انقلابی یعنی درک حقایق یک جامعه

نقش خانواده در سعادت انسان

ایجاد محیط سالم؛ هدف ازدواج

عشق‌ورزی به فرزندان

مهر و محبت به ‌امام زمان عليه‌السلام

چه طور توجیه کردن مانع کارهای بد میشود ؟

مؤدب به حدود الهی باشیم!

غفلت استعداد لقا را از انسان میگیرد

استاد آقاتهرانی: پیاده‌روی اربعین؛ ثمره خون شهیدان

عالم محضر خداست

انابه در اعمال و رفتار

تهران | عزاداری شهادت حضرت معصومه (س)

aghatehrani.ir
aghatehrani.ir

دریچه معرفت
  • ارسال برای چاپ
  • ۱۳۹۵/۰۵/۲۴ | ۱۰:۴
  • کد :۱۱۲۴۵
چرا امام رضا را ابوالحسن می نامند ؟
معمولاً درکتب شیعه از آن حضرت به عنوان ابوالحسن ثانی یاد می شود

چرا امام رضا را ابوالحسن می نامند ؟

چرا امام رضا را ابوالحسن می نامند ؟

چرا امام رضا را ابوالحسن می نامند ؟


کنیه، لقبی است که با «اب» یا «ام» شروع می شود؛ یعنی پدر فلانی ویا مادر فلانی. اعراب برای عرض احترام به یکدیگر با کنیه نام هم را صدا می کنند. معمولاً کنیه هر کسی را با استفاده از اسم فرزند بزرگ تر یا مشهورتر فرد می سازند ولی گاهی هم قبل از به دنیا آمدن فرزند وقتی می خواهند به یک نفر احترام بگذارند، او را با کنیه صدا می زنند. درباره امام رضا(ع) هم همین اتفاق افتاده است .این کنیه را حضرت موسی بن جعفر برای فرزندش برگزید . على بن يقطين روايت كرده كه گفت: من در خدمت حضرت موسى بن جعفر (ع)شرفياب بودم، پس آن حضرت بمن فرمود: اى على بن يقطين اين على آقاى فرزندان من است، آگاه باش من كنيه خودم (ابوالحسن) را به او دادم.(1)

از طرفی آن حضرت سومین فرد از آل علی (علیه السلام) بود که اسم علی داشت (بعد از امام اول وچهارم)، و کنیه جدشان - یعنی امام علی (ع) - را به ایشان دادند و آن حضرت را «ابوالحسن» صدا می زدند.

معمولاً درکتب شیعه از آن حضرت به عنوان ابوالحسن ثانی یاد می شود. ابوالحسن اول کنیه امام علی (ع) و ابوالحسن ثالث، کنیه امام دهم حضرت علی بن محمد امام هادی (ع) است.

 

 

-------------------------------------------------------------------------

1 . شیخ مفید، ارشاد، ترجمه سید هاشم رسولی محلاتی، تهران ، علمیه اسلامیه، ج 2، ص 241 .

 

 

  • ارسال برای چاپ
در این رابطه بخوانید...
دیدگاه و نظر
برای ارسال نظرات از فرم پایین استفاده کنید.
مسئولیت نوشته ها به عهده نویسندگان آنهاست و نمایش آنها به معنی تایید نظرات آنها نیست.
فرستنده :
پست الکترونیک :
نظر :
aghatehrani.ir
کد امنیتی :
aghatehrani.ir
aghatehrani.ir گفت و شنود با استاد
پرسش :

در بخشی از نامه‌ی امام زمان (عج) به شیخ مفید (ره) آمده است: «وَ لَوْ أَنَّ أَشْیاعَنَا وَفَّقَهُمْ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَی اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِی الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَیهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْیمْنُ بِلِقَائِنَا...» منظور از «الْعَهْد» چه می‌باشد؟ که حضرت صاحب‌الزمان (عج) شیعیان را به اجتماع قلبی در وفای به این عهد که بر دوش آن‌هاست، فرامی‌خوانند؟

پاسخ :

اگر دقت کنید عبارت «العهد» است؛ یعنی قبل از واژه عهد، «ال» آمده است. ما سه‌گونه «ال» عهد داریم که اینجا عهد ذهنی است. همه بچه‌شیعه‌ها و حتی غیرشیعه و یا حتی کفار می‌دانند که ما با امام خود عهد اطاعت، امتثال امر و پیروی بی‌چون و چرا داریم. اگر همه ما بر این پیمان پایدار بمانیم، بی‌شک از خجسته دیدار امام محروم نخواهیم شد. چنان که حضرت در همین توقیع شریف این وعده را داده‌اند. این عهد در دعای عهد هر روزمان با امام نیز هست و به صراحت، امام باقرالعلوم علیه‌السلام به جابر جعفی فرموده‌اند: «من کان لله مطیعا فهو لنا ولی، و من کان لله عاصیا فهو لنا عدو» او که مطیع خداست، او ولی ماست و او که معصیت خداوند می‌کند، او دشمن ماست. خلاصه، دل به اطاعت باید داد.

aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir aghatehrani.ir
aghatehrani.ir برنامه بعدی
aghatehrani.ir aghatehrani.ir