هدف از حکومت دینی

حضرات معصومین (روحی فداهم) هدف از حکومت دینی را اموری روشن و واضح بیان فرموده اند

در بیانات حضرات معصومین (روحی فداهم) هدف از حکومت دینی را اموری روشن و واضح بیان فرموده اند که برخی از آن ها هدف غایی و برخی اهداف متوسط و قریب اند که آن ها از قرار زیر است:

۱٫ روشنگری دینی: حضرت مولی الموحّدین (سلام‌الله‌علیه) فرمود:

«وَ لکِن لِنَرُدَّ المَعالِمَ مِن دینِکَ،»؛[۱] بلکه بدان جهت بود تا نشانه‌های دینت را باز گردانیم.

۲٫ اصلاح شهرها: حضرت مولی الموحّدین (سلام‌الله‌علیه) فرمود:

«وَ تُظهِرَ الاِصْلاحَ فی بِلادِکَ»؛[۲] و اصلاح را در شهرهایت آشکار سازیم.

۳٫ دستیابی به امنیت: حضرت مولی الموحّدین (سلام‌الله‌علیه) فرمود:

«فَیَأمَنَ المَظْلومُونَ مِنْ عِبادِکَ»؛[۳] تا در سایه آن بندگان ستمدیده‌ات امنیت یافته است.

۴٫ اجرای حدود الهی: حضرت مولی الموحّدین (سلام‌الله‌علیه) فرمود:

«وَ تُقامَ المُعَطَّلَهِ مِن حُدودِک»؛[۴] و حدود معطل مانده‌ات اقامه گردد.

۵٫ به پا داشتن حدود الهی: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ اِنّما اَرَدْتُ القیامَ بِحُدودِکَ»؛[۵] بلکه تنها در پی اقامه حدود هستم.

۶٫ اجراء شریعت: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ الاَدّاءَ لِشَرعِک»؛[۶] و اجرا کردن شریعت،

۷٫ عدالت: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ وَضْعَ الاُمورِ فی مَواضِعِها»؛[۷] نهادن امور بر جای خود،

۸٫ احقاق حق: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ تَوفیرَ الحقوقِ عَلی اَهلِها»؛[۸] رسانیدن حقوق صاحبان حق،

۹٫ گذران به شیوه نبوی: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ المُضِیّ عَلی مِنهاجِ نَبیِّک»؛[۹] حرکت بر روش پیامبر تو!

۱۰٫ ارشاد گمراهان: امام علی (علیه السّلام) این‌گونه بیان فرمود:

«وَ اِرشادَ الضّالِّ اِلی اَنوارِ هِدایَتِکَ»؛[۱۰] و هدایت گمراهان به نور هدایت بوده‌ام.

 

——————————————————

[۱]. نهج‌البلاغه، دشتی، خطبه ۱۳۱، ص ۲۴۸٫

[۲]. نهج‌البلاغه، دشتی، خطبه ۱۳۱، ص ۲۴۸٫

[۳]. نهج‌البلاغه، دشتی، خطبه ۱۳۱، ص ۲۴۸٫

[۴]. نهج‌البلاغه، دشتی، خطبه ۱۳۱، ص ۲۴۸٫

[۵]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫

[۶]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫

[۷]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫

[۸]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫

[۹]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫

[۱۰]. شرح نهج‌البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۲۹۹ و ۴۱۴٫