برکت؛ میوه درخت اخلاص

در مقام پاسخ به اين سؤال كه چه كنيم تا زندگی سرشار از بركتی داشته باشيم؟ بايد بدانيم كه پیش‌نیاز بركت، اخلاص در عمل و رنگ خدايی دادن به كارهاست...

در مقام پاسخ به اين سؤال كه چه كنيم تا زندگی سرشار از بركتی داشته باشيم؟ بايد بدانيم كه پیش‌نیاز بركت، اخلاص در عمل و رنگ خدايی دادن به كارهاست. هركس در هر مقام و مسئوليتی كه هست، بايد كاری را انجام دهد كه در مسير رضای پروردگار است.

البته اين اخلاص بايد همراه با ممارست و مداومت باشد تا به همه امور زندگی تسرّی يابد. شروع آن مشكل است؛ ولی به مرور آن‌قدر لذّت‌بخش می‌شود كه شخص به ادامه آن رغبت پيدا می‌كند. سپس تمام وجود انسان، و كارها و فعاليت‌های او بركت پيدا كرده و ماندگار می‌شود. كارهای او چنان اثربخش می‌شود كه هيچ‌گاه از بين نمی‌رود. ماندگاری و اثربخشي، خاصيت ميوه‌ی اخلاص است.

در اسلام به كيفيت بيش از كمّيت بها داده شده است. چه بسا كاری كه به نظر كوچك و كم می‌آيد، ولی چون دارای عنصر اخلاص و رضايت حقّ است، بركت و منفعت فراوانی دارد؛ در مقابل اگر رضايت حقّ و قصد قربت در كارها نباشد، آن‌ كارها از بين می‌رود و تأثيرگذار نخواهد بود.

كتاب «لمعه» را – كه حدود چهارصد سال است همراه با شرح، در حوزه‌ها تدريس می‌شود و تقريباً همه‌ی طلاب آن را می‌خوانند – شهيد اوّل در زندان نوشته است. گويی هر طلبه‌اي، فرزند شهيد اوّل است و هر چيزی می‌نويسد، او در آن شريك است؛ چون كاری كه برای خدا و خالصانه باشد، پايدار می‌ماند و راز ماندگاری لمعه، اخلاص و اشك‌های نیمه‌شب شهيد اوّل است.