طلبه باید آنقدر در مسیر بندگی و خودسازی پیش برود که حضورش برای دیگران منشأ خیر و هدایت باشد؛ چرا که مردم پیش از آنکه میزان مطالعه و محفوظات یک طلبه را ببینند، رفتار او را میبینند و همان رفتار، تصویری از حوزه و دین در ذهن آنان میسازد
در نهایت، راه رسیدن به این اثرگذاری، چیزی جز تقوا، مراقبت از خود و تلاش برای بندگی خدا نیست؛ تا انسان هر جا که میرود، مایه خیر و برکت باشد.